ο,τι συνηθιζουμε, αυτοματα το θεωρουμε και δεδομενο, ξεχνωντας ποσο ευκολα τα δεδομενα γινονται ζητουμενα
— (via inlustwetrustvampidi)
και καθως περπαταω φανταζομαι εσενα διπλα μου και να μου πιανεισ το χερι να ακουμπας τα δαχτυλα μου να νιωθω αυτο το ριγος μεσα μου,καθως περπαταμε να μου μιλας και να με σταματας για να με φιλισεις και να που πεις ”σε αγαπαω” ..
Πες ο,τι θες .. Δε με πειράζει- Ο τι να ναι.
Είν’ οι σιωπές κι όχι τα λόγια που πονάνε
— (via paranooooia)
